ایران نهال

آدرس دفتر: دماوند، گیلاوند، جنب اداره منابع طبیعی، داخل محوطه منابع طبیعی، نمایشگاه گل و گیاه دماوند رضایی | محمدرضا حاجی رضائی 09126074905
خانه / متفرقه / گیاه دارویی گل گاو زبان

گیاه دارویی گل گاو زبان

در قدیم به گل گاوزبان ” لسان الثور” می‌گفتند. این گیاه در زبان‌های دیگر معادلی ندارد زیرا تنها در دامنه کوه‌های البرز به عمل می‌آید و با گیاه دیگری که در آذربایجان و شهرهای دیگر ایران و کشورهای دیگر می‌روید و به غلط به آن گل گاوزبان گفته می‌شود، نسبتی ندارد. برای اینکه این اشتباه از بین برود این را “گل گاوزبان” و دیگری را “گیاه گاوزبان” می‌نامیم. این دو گیاه متفاوت تنها گل‌های مشابه دارند اما هیچگونه خواص مشترک دیگری نداشته و از نظر منافع طبی با هم متفاوت می‌باشند. گل‌های گل گاوزبان درشت‌تر از گل‌های گیاه گاوزبان هستند. ادامه را بخوانید….

گل گاوزبان در ایران، و گیاه گاوزبان در اروپا و آمریکا شهرت زیادی دارند. پزشکان سنتی ایران در معالجه بسیاری از امراض از گل گاوزبان استفاده می‌کردند و نتیجه می‌گرفتند. گل گاوزبان لاجوردی و شبیه گل‌انار بوده و تخم آن حلقوی شکل و لعابی است و در کوه‌های دارالمرز(البرز) به وفور یافت می‌شود. گیاه دیگری که در اصفهان و بعضی از شهرها به نام گل گاوزبان می‌شناسند، “مرماخوز” است که گل آن لاجوردی و کوچک و مدور است.
پس از جنگ‌های صلیبی گیاه گاوزبان را از اسپانیا به اروپا آوردند و در آنجا کاشتند و چون در کتاب قانون ابو علی سینا از گل گاوزبان زیاد تعریف شده بود و این کتاب نیز مورد قبول استادان پزشکی اروپا بود، به همین‌جهت مورد توجه واقع گردید. ولی متاسفانه گیاه گاوزبان هیچ یک از خواص گل گاوزبان اصلی را نداشته و در عوض منافع دیگری داشت که کم‌کم محققین اروپایی به آن پی‌بردند. از جمله این خواص می‌توان به این مورد اشاره کرد که سرشاخه، گل و برگ این گیاه دارای مقداری شوره بوده، عرق وادرار را زیاد می‌کند. در صورتی‌که در کتب طبی ایرانیان که در دانشگاه‌های اروپا تدریس می‌شد، چنین خاصیتی را به گل گاوزبان نسبت نداده بودند.